نه! تنها هم که باشم حس خوب آشپزی، حس خوب لذت بردن دیگران از دست پخت رهایم نمی‌کند.
تنها هم که باشی لذت آفرینش با توهست. چون زنی!
تنها هم که باشی، بی‌حوصله هم شاید، اما نیاز به تعریف، نیاز به ستوده شدن حس زنانگی، دست از سرت برنمی‌دارد. شاید روزی مجبور شوی مثل من تمام توان آشپزی‌ایت را بگذاری در یک قابلمه قورمه سبزی و باز مثل گذشته حواس‌ات مدام روی گاز باشد برای جا افتادن خوب خورش و شل نشدن برنج و چشیدن مدام خورش برای اندازه بودن نمک و ترشی‌اش و نگرانی برای وا رفتن برنج و به این فکرکنی چه مدتی است که آشپزی نکرده‌ای...
تنها را ه چاره‌اش همین بود. دیگ و قابلمه را بزنی زیر بغلت و همکارانت را مهمان کنی برای نهار آن روز و بنشینی و لذت ببری از با اشتها خوردن‌شان و اینکه بگویند خیلی وقت بود غذای خانگی نخورده بودند و اینکه خسته شده بودند از غذاهای بی‌مزه شرکت و دیگر اینکه باید یک جوری خواهرشان را همین روزها به بیچاره‌ای غالب کنند و ....
تنها راه حلش شاید همین بود.