پوووووووووووووووووووووفففففف
چه گرد و خاکی گرفته است اینجا!
باید بیایم یه گردگیری حسابی بکنم.
- عکس‌های زلزله هائیتی را نگاه می‌کردم. دیدم چقدر باشعورند که بدون تحریک احساسات دیگران و گدایی کردن کمک، اخبار را پخش می‌کنند. در بعضی عکس‌ها که صحنه‌های دلخراش وجود دارد، قبل از باز کردن عکس از بیینده سوال می‌شود که عکس بعدی ممکن است اثر بدی روی شما داشته باشد، باز شود یا عکس بعدتر به نمایش در بیاید؟ آنوقت سیمای ما می‌آید بدترین صحنه‌های غزه را پخش می‌کند و اشک مردم را در می‌آورد و حال خیلی‌ها را جلوی تلویزیون بد می‌کند و از احساسات نوع‌دوستانه سواستفاده کرده و کمک مالی به آن‌ها را توجیه می‌کند. به قول آن وبلاگ دوست و همسایه‌: مملکته داریم؟

آدم یک مدت طولانی‌ خفه خون بگیرد بهتر از این نمی‌شود که نوشتن یادش برود.

وقتی‌ بنشینی مدت طولانی‌ دورو برت را تماشا کنی‌، مخصوصاً که این دورو بر پر باشد از آتش و خون و گریه و‌ نفرت، دیگر چیزی نمی ماند که دستمایه نوشتنت باشد.

اما زندگی در جریان است، چه بخواهی، چه نخواهی.